luminiscències 2013/2026

Tu pensamiento construye tu realidad

El temor per Déu//The fear of God//El temor por Dios

Ens ensenyaven a tenir temor de Déu, aleshores l’amor no podia pas sorgir del cor; aquell respecte no era un amor veritable sinó que era un respecte que venia de la por.
🟣Tothom al món recorda Déu, però no sap qui és. Tu tampoc no ho sabies.
🟣Abans, tot i que cantaves lloances amb molt d’amor, també tenies por.

Recordo moltes cançons d’amor a Déu, religioses i plenes de devoció.., però, era devoció o era por al que pugues passar si no l’estimàvem?
L’amor i el temor no poden conviure junts. Si tens amor no pots témer a aquell que estimes. Altrament seria l’anomenat síndrome de Estocolm. Déu no ens té segrestats; potser les religions sí, però ja no es temps de tenir una relació tòxica amb Déu o les religions. Estima’l amb honestedat perquè Déu està complagut amb un cor honest.

We were taught to have fear of God, then love could not come from the heart; that respect was not true love but was a respect that came from fear.
🟣 Everyone in the world remembers God, but they do not know who He is. You did not know that either.
🟣 Before, although you sang praises with a lot of love, you were also afraid.

I remember many songs of love to God, religious and full of devotion… but, was it devotion or was it fear of what could happen if we did not love Him?
Love and fear cannot coexist. If you have love, you cannot fear the one you love. Otherwise it would be the so-called Stockholm syndrome. God does not have us kidnapped; perhaps religions do, but it is no longer the time to have a toxic relationship with God or religions. Love Him honestly because God is pleased with an honest heart.

Nos enseñaron a tener temor de Dios; entonces, el amor no podía nacer del corazón; ese respeto no era amor verdadero, sino un respeto que provenía del miedo.
🟣Todos en el mundo recuerdan a Dios, pero no saben quién es. Tú tampoco lo sabías.
🟣Antes, aunque cantabas alabanzas con mucho amor, también tenías miedo.

Recuerdo muchas canciones de amor a Dios, religiosas y llenas de devoción… pero, ¿era devoción o era miedo a lo que podría suceder si no lo amábamos?
El amor y el miedo no pueden coexistir. Si tienes amor, no puedes temer a quien amas. De lo contrario, sería el llamado síndrome de Estocolmo. Dios no nos tiene secuestrados; quizás las religiones sí, pero ya no es momento de tener una relación tóxica con Dios ni con las religiones. Ámalo honestamente porque Dios se complace con un corazón honesto.

Deixa un comentari