luminiscències 2013/2026

Tu pensamiento construye tu realidad

Descarregar-se//Discharge itself//Descargarse

Si no podem gestionar alguna cosa, que fem normalment?, preocupar-nos i intentar esbrinar alguna solució, oi? Si tot i estar en aquest punt no ens en sortim.., tenim una sortida: donar-Li-ho al Pare. Si ho lliurem a Déu de tot cor, Ell se’n fa responsable. Som fills de Déu i sembla que Ell és més gran que nosaltres, no? Què faria un nen petit que no pot sostenir quelcom en les seves mans? «mama, papa, agafa’m-ho tu». Això s’aplica a la nostra naturalesa, a la nostra manera de fer, a la nostra manera de reaccionar davant d’una situació no volguda, etc. Si ja Li ho hem donat.., si ens torna arribar per error, què hauríem de fer? No tornar-ho a prendre i desfer-nos-en. Cosa que vol dir: no tornar a caure en la trampa de la preocupació; ja no és nostre, oi? És del Pare, Ell ho gestionarà. Aleshores, la nostra ment estarà més lleugera i podrem prendre decisions millors, o, veure-ho tot molt més sàviament.
If we can’t handle something, what do we usually do? Worry and try to find a solution, right? If despite being at this point we can’t get out of it…, we have a way out: give it to the Father. If we give it to God with all our heart, He takes responsibility for it. We are children of God and it seems that He is bigger than us, right? What would a little child do who can’t hold something in his hands? “Mom, Dad, take it from me.” This applies to our nature, to our way of doing things, to our way of reacting to an unwanted situation, etc. If we have already given it to Him…, if it comes to us again by mistake, what should we do? Not take it again and get rid of it. Which means: not to fall into the trap of worry again; it is no longer ours, right? It is the Father’s, He will handle it. Then, our minds will be lighter and we will be able to make better decisions, or, see everything much more wisely.
Si no podemos con algo, ¿qué solemos hacer? Preocuparnos y buscar una solución, ¿verdad? Si a pesar de estar en este punto seguimos estando estancados…, tenemos una salida: entregárselo al Padre. Si se lo entregamos a Dios con todo nuestro corazón, Él se responsabiliza. Somos hijos de Dios y parece que Él es más grande que nosotros, ¿verdad? ¿Qué haría un niño pequeño que no puede sostener algo en sus manos? “Mamá, papá, tómalo tu”. Esto se aplica a nuestra naturaleza, a nuestra forma de hacer las cosas, a nuestra forma de reaccionar ante una situación no deseada, etc. Si ya se Lo hemos entregado…, si nos vuelve a llegar por error, ¿qué debemos hacer? No volver a tomarlo y deshacernos de ello. Es decir: no caer de nuevo en la trampa de la preocupación; ya no es nuestro, ¿verdad? Es del Padre, Él se encargará. Entonces, nuestras mentes estarán más ligeras y podremos tomar mejores decisiones, o ver todo con mucha más sabiduría.

Deixa un comentari