
Les crisis, per molt molestes que siguin, tant si son personals con si son generals, remouen la brutícia que es va acumulant en algun racó oblidat i en algun moment esclatarà d’una o altra forma i així la podrem netejar. El senyal d’haver fet “neteja” és que ens sentirem renovats.
Un regust salat de llàgrimes oblidades als ull han baixat a la gola aquest matíLa meva crisi particular la detonà un somni que el subconscient es va afanyar a amagar, però que va generar aquest contra-poema que, potser, només té sentit per mi; catalitzador d’acumulacions d’ombres al meu interior, enfosquint un únic dia i acabant en accident de trànsit. De tot plegat en trec una ensenyança: la tolerància fa que prenguem les millors decisions, i, quan la perdem, actua la pitjor part nostra. I és bo saber que encara tenim aquesta part fosca tot i seguir un camí espiritual, perquè l’enemic no ho és tant quan descobrim on s’amaga; ja no ens podrà sorprendre i el podrem neutralitzar.
Crises, however annoying they may be, whether they are personal or general, remove the dirt that accumulates in a forgotten corner and at some point it will explode in one way or another and we can clean it up. The sign of having done “cleaning” is that we will feel renewed.
A salty taste of forgotten tears in my eyes have gone down my throat this morningMy particular crisis was triggered by a dream that the subconscious hastened to hide, but which generated this counterpoem that, perhaps, only makes sense to me; catalyst of shadow accumulations inside me, darkening a single day and ending in a traffic accident. From all this I draw a lesson: tolerance makes us make the best decisions, and when we lose it, the worst part of us acts. And it is good to know that we still have this dark part despite following a spiritual path, because the enemy it’s not so much it when we discover where he is hiding; it can no longer surprise us and we can neutralize it.
Las crisis, por muy molestas que sean, tanto si son personales con si son generales, remueven la suciedad que se va acumulando en algún rincón olvidado y en algún momento estallará de una u otra forma y así la podremos limpiar. La señal de haber hecho “limpieza” es que nos sentiremos renovados.
Un sabor salado de lágrimas olvidadas en los ojos han bajado a la garganta esta mañanaMi crisis particular la detonó un sueño que el subconsciente se apresuró a ocultar, pero que generó este contrapoema que, tal vez, sólo tiene sentido para mí; catalizador de acumulaciones de sombras en mi interior, oscureciendo un único día y terminando en accidente de tráfico. De todo ello saco una enseñanza: la tolerancia hace que tomemos las mejores decisiones, y, cuando la perdemos, actúa la peor parte nuestra. Y es bueno saber que todavía tenemos esta parte oscura a pesar de seguir un camino espiritual, porque que el enemigo no lo es tanto cuando descubrimos donde se esconde; ya no nos podrá sorprender y lo podremos neutralizar.
